ความลึกลายนูน: 0.06–0.08 มม. บนแผงข้าง, 0.15 มม. บนแผ่นบุด้านใน

4 กันยายน 2026 | แบ่งปันความรู้

ความลึกลายนูนสองค่าปรากฏในเกือบทุกการสอบถาม 0.06–0.08 มม. สำหรับแผงข้างและ แผงหลังตู้เย็น และ 0.15 มม. สำหรับแผ่นบุด้านในตู้แช่ ตัวเลขสองค่านี้ไม่ใช่คำตอบที่แข่งขันกัน ของคำถามเดียวกัน แผงข้างกับแผ่นบุด้านในเป็นชิ้นส่วนที่ต่างกัน และแต่ละชิ้นมีข้อกำหนดของตัวเอง ความลึกขึ้นกับชิ้นส่วน ไม่มีตัวเลขสากลสำหรับแผ่นเหล็กลายนูน

แต่ความสับสนเบื้องหลังเป็นเรื่องจริง และควรเคลียร์ให้ชัดก่อนเขียนใบสั่งซื้อ

สองตระกูล สองความลึก

แผงข้างเป็นแผ่นแบน ลวดลายมีไว้ด้วยสามเหตุผล — ความแข็งแรง การซ่อนรอยลูกกลิ้ง และการให้สีมีจุดยึดเกาะ ไม่มีข้อไหนต้องใช้ความลึกมาก และการลึกเกินจะเสียความสามารถในการขึ้นรูป และทำให้ผิวเช็ดทำความสะอาดยากขึ้น 0.06–0.08 มม. ครอบคลุมทั้งสามข้อ

แผ่นบุด้านในเป็นคนละเรื่อง มันถูกขึ้นรูปลึกกว่ามาก เป็นผิวที่ลูกค้ามองเห็น ทุกครั้งที่เปิดประตู และลายกรวดต้องคงอยู่ผ่านการขึ้นรูปโดยไม่ถูกกดแบน นั่นคือเหตุผลที่เนื้อเหล็กของ แผ่นบุด้านในใช้ความหนามากกว่าและลวดลายลึกกว่า — 0.15 มม.

ตัวเลขที่ไม่ใช่ความสูงลวดลาย

มีสามปริมาณที่ถูกอ้างเป็น "ความลึก" แต่มีเพียงค่าเดียวที่อธิบายแผ่นเหล็กที่คุณ จะได้รับจริง

การถ่ายทอดไม่เคยเป็นแบบ 1:1 ลูกกลิ้งกดลงบนฟิล์มสีที่อบบ่มแล้ว บนเนื้อเหล็ก ที่ต้านการเคลื่อนตัว ดังนั้นสิ่งที่ปรากฏบนแผ่นจึงตื้นกว่าที่สลักไว้บนลูกกลิ้ง การอ้างความลึกลูกกลิ้ง เป็นความลึกบนแผ่นคือที่มาที่พบบ่อยที่สุดของข้อถกเถียงนี้

การตรวจเชิงเรขาคณิต

วิธีทดสอบตัวเลขที่เร็วที่สุดคือถามว่าใต้ร่องเหลือเหล็กหนาเท่าไร กด 0.15 มม. ลงในแผ่น 0.30 มม. จะเหลือ 0.15 มม. — ครึ่งหนึ่งของความหนา ก่อนทาสี แผงแบบนั้น บุบได้ด้วยนิ้วหัวแม่มือและแตกร้าวที่การทดสอบ T-bend ซึ่งคือเหตุผลแน่ชัดว่าทำไมเนื้อเหล็กแผ่นบุด้านใน ถึงไม่ใช่ 0.30 มม. หากลวดลายคือ 0.15 มม. เนื้อเหล็กต้องหนาพอที่จะรองรับ

กด 0.06–0.08 มม. ลงในแผ่น 0.30 มม. เดียวกัน จะเหลือ 0.22–0.24 มม. นั่นคือคู่ค่าที่อยู่ เบื้องหลังแผงข้างและแผงหลังตู้เย็นส่วนใหญ่ในตลาด และเป็นเหตุผลที่ความลึกที่ตื้นกว่าไม่ใช่ การประนีประนอม — แต่มันคือตัวเลขที่เหมาะกับความหนานั้น

ดังนั้นเมื่อความลึกดูเป็นไปไม่ได้สำหรับความหนานั้น คำถามแรกไม่ใช่ซัพพลายเออร์ โกหกหรือไม่ แต่คือตัวเลขนั้นมาจากตระกูลผลิตภัณฑ์ใด

สามวิธีวัด

1. เปรียบเทียบกับแผ่นอ้างอิงด้วยไมโครมิเตอร์ วิธีภาคสนามที่ถูกที่สุด นำตัวอย่างเรียบที่ไม่นูนลายซึ่งมีความหนาระบุเท่ากันหนึ่งชิ้น และตัวอย่างลายนูนหนึ่งชิ้น วัดทั้งสอง ด้วยไมโครมิเตอร์ตัวเดียวกันที่จุดตรงกันหลายจุด ผลต่างของค่าที่อ่านได้คือค่าประมาณของ ความสูงลวดลาย — แต่เฉพาะเมื่อตัวอย่างทั้งสองมีความหนาเท่ากันจริง เพราะไมโครมิเตอร์ แยกยอดลวดลายออกจากม้วนที่หนากว่าไม่ได้ วิธีนี้ยังกดลวดลายให้ยุบเล็กน้อย ใต้ฐานวัด จึงอ่านค่าได้ต่ำ

2. กวาดด้วยเกจวัดแบบเข็ม จับยึดแผ่นบนฐานเรียบ ลากหัววัดปลายรัศมีเล็ก ผ่านผิว แล้วอ่านค่ายอดถึงร่องบนหน้าปัด ดีกว่าไมโครมิเตอร์เพราะวิ่งตามผิวแทนการกดทับ และเร็วพอสำหรับการตรวจบนไลน์

3. เครื่องวัดโปรไฟล์ผิว วิธีเดียวที่ให้ตัวเลขซึ่งใช้ระบุใน สัญญาได้ การลากหัววัดให้ค่า Ra, Rz และกราฟโปรไฟล์ จึงแยกความสูงลวดลายกับความหยาบ ออกจากกันได้อย่างถูกต้อง และแนบกราฟไว้ในรายงานการตรวจสอบได้ หากทีมวิศวกรรมของลูกค้า จะตรวจสอบคำกล่าวอ้างของคุณ นี่คือเครื่องมือที่พวกเขาจะใช้

ความลึกซื้ออะไรให้จริง ๆ

ความสูงลวดลายไม่ใช่การตกแต่ง มีสามสิ่งที่แปรตามมัน:

วิธีเขียนลงในใบสั่งซื้อ

ระบุชิ้นส่วนและความลึกไปพร้อมกัน และบอกวิธีวัด:

"แผงข้างตู้เย็น ลายนูนเปลือกส้ม ความสูงลวดลายบนแผ่นสำเร็จรูป 0.06–0.08 มม. จากยอดถึงร่อง วัดด้วยเครื่องวัดโปรไฟล์แบบหัววัดบนผิวเคลือบ พร้อมรายงานแนบ ทุกชุดการผลิต"

การเขียนแค่ "ลายนูน 0.15 มม." ไม่ได้บอกโรงงานว่าคุณกำลังผลิตอะไร นั่นคือสาเหตุที่ ลายของแผ่นบุด้านในไปปรากฏบนคำสั่งแผงข้าง หรือกลับกัน ให้ระบุชิ้นส่วนก่อน แล้วค่อยระบุความลึก

สรุปในบรรทัดเดียว

ความลึกเป็นของผลิตภัณฑ์ ไม่ใช่ของลูกกลิ้ง แผงข้าง 0.06–0.08 มม. แผ่นบุด้านใน 0.15 มม. — และถามเสมอว่าวัดตัวเลขนั้นจากจุดไหน

ขอตัวอย่างลวดลาย ← กลับไปยังข่าวสาร